Santi Cosma en Damiano Kerk Genua

Zeg het voort
Share

De Santi Cosma en Daniamo Kerk in Genua is gebouwd tussen de uitlopers van de Castello Heuvel en de Mandraccio Haven. De kerk bevindt zich binnen de 12e eeuwse stadsmuren. Het schijnt dat er tussen de 7e en 8e eeuw al een aan Damiano gewijd oratorium stond, al is hier geen bewijs voor. Waarschijnlijk is ze in de 11e eeuw geheel opnieuw opgetrokken.

Weetjes Santi Cosma en Damiano Kerk Genua

Geschiedenis

Het oudste geschrift waarin de kerk genoemd wordt stamt uit 1007.

De relikwieën van de heilige Damiano werden pas in 1296 van Constantinopel naar Genua gebracht.

In 1661 werd de kerk tot abdij omgevormd. Het is niet bekend precies welke delen van de kerk wanneer in de loop der eeuwen gerestaureerd zijn. Wel weet men bombardementen  in 1684( door de Fransen) en later in de tweede wereldoorlog veel schade aangericht hebben. Het vloerplan is nauwelijks veranderd ten opzichte van dat van de originele kerk.

Exterieur

Santi Cosma en Damiano Kerk Genua

Santi Cosma en Damiano Kerk

De façade is in drie delen verdeeld, waarbij het centrale stuk, evenals het onderste deel over de hele breedte van de kerk, iets naar voren uitsteekt. In dit onderste deel zijn drie tombes uit de 12e eeuw uitgehakt. Dit  soort tombe (een nisgraf met een boog erboven) wordt arcosolium genoemd en werd oorspronkelijk veel bij catacomben gebruikt.

De zogeheten Barisone Tombe bevindt zich hoger in de muur en ziet er, doordat hij op zuiltjes rust en een puntvorm heeft, anders uit dan de andere twee.

In de 17e eeuw werd het grote venster toegevoegd. Het dak is oneven van vorm, wat te wijten is aan de na de Franse bombardementen aangebrachte veranderingen.

Het portaal steekt weer een klein stukje verder naar voren. De zwart-witte boog rust op afwisselende witte zuilen en zwarte pilaren. De architraaf maakte ooit deel uit van een Romeins monument en is versierd met inlegwerk in de zogeheten cosmateske stijl.

Ook in de zijkant van de kerk (7e eeuw) bevinden zich enige tombes. Het lagere deel is gemaakt van onregelmatige stenen terwijl het bovenste deel gladder is. De fries wordt gekkenmerkt door een haaientandenmotief. De zijdeur stamt uit de 8e eeuw, terwijl de bifoor erboven een eeuw ouder is.

In de andere zijde bevindt zich ook een in een puntboog eindigende deur.

De achterkant van de kerk stamt uit de 7e eeuw. De enige apsis die enigszins uitsteekt is de centrale.

Interieur

Het interieur bestaat uit drie schepen. De half-ronde bogen rusten op zwart-witte zuilen met marmeren kapitelen uit de 7e eeuw. Boven de viering bevindt zich een door vier hoekpilaren ondersteunde toren. Deze toren wordt gekenmerkt door eerst een rij monoforen, daarboven een rij boforen en uiteindelijk een achthoekige koepel.

De binnenzijde van de façade is zeer slecht gerestaureerd.

Kunstwerken

  • Het Sepulcrum van de Barbiers en de Chirurgen (1476)
  • Een aantal doeken die de “Aankondiging van de Heer” als thema hebben (17e eeuw).
  • “Esther met Assuero” (B. Castello, 17e eeuw)
  • “De Heiligen Cosma en Damiano die de Zieken genezen” (G. Assereto, 17e eeuw).