Engelenburcht Rome

Zeg het voort
Share

De Engelenburcht (Castel Sant’Angelo) is een oud kasteel en voormalig museum dichtbij Vaticaanstad in Rome. Het heeft in de loop der eeuwen verschillende funkties bekleed. Tegenwoordig is het de zetel van  het Museo Nazionale di Castel Sant’Angelo.

Weetjes Engelenburcht

Adres, Openingstijden en Toegangsprijs

Het officiële adres van het Castel Sant’Angelo is Lungotevere Castello, 50 – Rome (tel. +39 066819111 of 0639967600). Rione: Borgo. Openingstijden museum: Van 09.00 tot 19.30 uur. Gesloten: Maandag, 1 Mei, 25 December, 1 Januari. Toegangsprijs: 7 Euro. EU inwoners tussen 18 en 25 jaar: 3,50 Euro. Jongeren dan 18: Gratis. Op de eerste zondag van de maand is toegang gratis.

Geschiedenis Castel Sant’Angelo

Romeinse tijd

Het Castel Sant’Angelo was oorspronkelijk bedoeld als Mausoleum voor Adrianus en zijn familie.

Keizer Adrianus had het mausoleum zelf, tussen 135 en 139, laten bouwen. Voorheen bevonden de Horti Domiziani zich op het terrein. In het haar 138 werd hij er samen met zijn echtgenote Sabina en zijn eerste geadopteerde zoon, Lucius Aurelius begraven.

De architekt was Demetriano, maar na de dood van Adrianus zou het werk voltooid worden onder leiding van Antonino Pio.

Tot 217 (Caracalla) werden de urnen van alle keizers er geplaatst (waarschijnlijk in wat tegenwoordig de Schatkamer is).

Adrianus liet ook de recht tegenover de ingang gelegen brug Ponte Sant’Elio bouwen, zodat het mausoleum verbonden werd met het Campo Marzio. Deze in het jaar 134 gebouwde brug is de tegenwoordige Ponte Sant’Angelo.

Het mausoleum was 15 meter hoog. De oppervlakte was 89 bij 89 meter. Er stond een 20 meter hoge cylindrische contruktie bovenop en hier was weer een rond tempeltje op gebouwd. Rondom het tempeltje stonden zuilen en helemaal bovenaan stond er een bronzen quadriga met Adrianus zelf aan de teugels. Het hoofd wordt aan de Rotonda van de Musei Vaticani tentoongesteld.

Castel Sant’Angelo werd in 401 tot fort omgebouwd en door Flavius Augustus Honorius geïncorporeerd in de Aureliaanse Muren. In 410 (gedurende de “Plundering van Rome” door de Visigoten van Alaric) werden de urnen verwoest. Zowel toen als tijdens een beleg door de Vandalen in 455 slaagde men er echter in de aanvallers buiten het Vaticaan te houden.

Middeleeuwen

In 537 werd de gouden “quadriga” (koets met vier paarden) gebruikt als verdediging tegen de Goten door het gevaarte naar beneden te werpen.

Volgens een legende verscheen de Aartsengel Sint Michiel in 590 bovenop het mausoleum, terwijl hij zijn zwaard in de huls stak, als teken van het einde van een pestepidemie. Dit werd gadegeslagen door niemand minder dan Paus Gregorius I zelf. Het was hierdoor dat Castel Sant’Angelo zijn huidige naam verwierf.

In de 8e eeuw werd het monument met de brug verbonden door een vededigingscomplex met torens en kantelen. Er was een poort aan de brugzijde en een andere aan de kant van het Vaticaan. De cylindrische construktie veranderde in een toren en langzaam ging het eruit zien als het huidige kasteel.

In 848 begon men met de bouw van de Civitas Leonina, een grote verdedigingsmuur rond het Vaticaan. De Engelenburcht werd het centrale verdedigingspunt van deze muur.

Het kasteel werd steeds belangrijker als verbindingspunt tussen het Vaticaan en de stad zelf en vanaf ongeveer de 10e eeuw was het eigendom van verschillende adelijke families, te beginnen met de Teofilatto. Hierna volgden de Crescenzi, de Pierleoni en de Orsini elkaar op.

De Orsini lieten er een pauselijk appartement aanleggen en verordonneerden restauraties, zodat het een defensief tegenwicht bood aan de forten van de Colonna familie, die toen de macht had over het centrum van Rome.

Pauselijke vluchtplek

In de 14e eeuw begon het steeds meer op een kasteel te lijken en Paus Nikolaas III liet het met de Basiliek van Sint Pieter verbinden door de Passetto di Borgo.

In de vroege 15e eeuw vonden vele verbouwingen plaats. De toren van het mausoleum werd vierkant gemaakt, de wenteltrap die naar de grafkamer voerde werd weggehaald en het bovenste deel werd beveiligd via een ophaalbrug.

In 1527 werd Paus Clemens VII tijdens de plundering van Rome door de Landsknechten gedwongen via de Passetto zijn toevlucht te zoeken in het Castel Sant’Angelo.

In 1536 werd een marmeren standbeeld van Sint Michiel met hooggeheven zwaard op het kasteel geplaatst door Montelupo. De Vlaamse beeldhouwer Peter Anton von Verschaffelt verving dit werk in 1753 door een bronzen versie. (Het origineel is te zien op de binnenplaats van het Castel Sant’Angelo zelf.)

In deze tijd werd onder Paus Paulus III ook de grote Loggia met vijf bogen gebouwd en werden de pauselijke appartementen naar een hogere verdieping verplaatst.

In de 16e eeuw liet Paus Pius IV een grote vijfhoekige muur met bastions op de vijf hoeken om de al bestaande muur en de slotgracht bouwen.

Een eeuw later liet Urbanus VIII alle oude verdedigingselementen weghalen om vervolgens één grote muur te construeren.

Gevangenis

De pauselijke staat gebruikte Castel Sant’Angelo ook als politieke gevangenis en o.a. Giordano Bruno werd er 6 jaar lang vastgehouden. (In 1887, na de eenwording van Italië, toen de paus niet erg populair was, liet men een standbeeld van Bruno op het Campo de’ Fiori plaatsen. De filosoof heeft zijn hoofd uitdagend richting Vaticaanstad gekeerd.)

Andere beroemde gevangenen waren Beatrice Cenci, die haar wrede vader vermoord had en een soort van volksheldinnenrol kreeg, Alessandro Farnese (de latere Paus Paulus III) en de beroemde beeldhouwer en drievoudig moordenaar Benvenuto Cellini. Cellini slaagde erin uit zijn cel te ontsnappen en werd vervolgens in de kelders van het kasteel opgesloten, waar hij een nog gedeeltelijk zichtbare “Herrezen Christus” op d emuur tekende.

Gedurende het Italiaanse Risorgimento werden er veel patriotten gevangen gehouden en een aantal stierf er zelfs.

Tussen de 19e en 20e eeuw werden een aantal originele elementen van het kasteel verwijderd.

Tegenwoordig is de Engelenburcht een museum, het Museo Nazionale di Castel Sant’Angelo.

Lungotevere Castello, 50 – Rome

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *