San Zeno Maggiore Basiliek Verona

Zeg het voort
Share

De San Zeno Maggiore Basiliek in Verona wordt gezien als meesterwerk van de Italiaanse Romaanse kunst. De grootste trekpleister is het altaarstuk “San Zeno”, dat door Andrea Mantegna geschilderd is. De heilige Zeno ligt zelf in de kerk begraven. Op het portaal zijn gebeurtenissen uit zowel het Oude als het Nieuwe Testament afgebeeld.

Weetjes San Zeno Maggiore Basiliek Verona

Adres, openingstijden en toegangsprijs

Adres: Piazza San Zeno. Telefoon: +39 045592813.Openingstijden: Maart-Oktober: 08.30-18.00 (zon- en feestdagen: 12.30-18.00); November-Februari: 10.00-17.00 (zon- en feestdagen: 12.30-17.00). Gesloten: Maandag. Toegangsprijs: 2,50 Euro. Kinderen 0-11: Gratis. Combi-ticket: Kathedraal, San Zeno, Sant’Anastasia en San Fermo: 6 Euro. Gratis met Verona Card.

Geschiedenis

De San Zeno Maggiore Basiliek is door Pepijn van Italië (zoon van Karel de Grote en koning van Lombardije) tegen het einde van de 8e eeuw gesticht. (Het is mogelijk dat er al een eerdere versie van de kerk bestond.)

De kerk werd gebouwd op de plek waar de tombe van de schutsheilige van Verona bewaard werd. Deze San Zeno werd al sinds de 5e eeuw vereerd.

Toen de Adige in 589 buiten zijn oevers treedde, stroomde het water precies tot de deur van e ekerk.

De huidige Romaanse aanblik van de kerk is het resultaat van een verbouwing na de aardbeving van 1117. De apsis is tegen het einde van de 14e eeuw verbouwd en is Gothisch van stijl.

Beschrijving

San Zeno Basiliek Verona

San Zeno Basiliek

De tufstenen façade wordt gekenmerkt door een galerij rood-marmeren biforen die de kerk in het midden doorsnijdt. Hierboven bevindt zich een enorm roosvenster uit de 13e eeuw. Dit “Rad van Fortuin” is gemaakt door Brioloto en versierd met 6 standbeelden die de verschillende fases in het leven van de mens symboliseren.

De protiro is in 1138 door Nicolò en diens helpers ontworpen en gemaakt. Het werk wordt door twee leeuwen ondersteund. De boog is versierd met planten- en dierenmotieven en heiligenstandbeelden. Op de zijkanten zijn de maanden afgebeeld. In de lunette is de heilige zelf afgebeeld, met enige door hem verrichte wonderen.

Het portaal is een typisch voorbeeld van de Romaanse beeldhouwkunst. Beide helften zijn versierd met 24 bronzen formella’s (kleine vierkanten reliëfs). Op de linkerdeur zijn gebeurtenissen uit het Nieuwe Testament afgebeeld, plus één masker. Op de rechterhelft zijn dit 18 gebeurtenissen uit het Oude Testament, samen met 4 gebeurtenissen uit het leven van San Zeno, één uit het leven van San Michele en ook weer een masker. Kleinere formella’s op de binnenzijde van de deurstijl tonen koningen, heiligen en een beeldhouwer aan het werk.

Links van de protiro zijn reliëfs die gebeurtenissen uit het boek Genesis verbeelden. Dit reliëf is in de 12e eeuw door Guglielmo vervaardigd. Ook is hier een legende met Theodorik als protagonist afgebeeld. De maker hiervan is onbekend. Aan de andere kant van de deur zijn door Nicolò gemaakte gebeurtenissen uit het leven van Jezus te zien. Scénes die gevechten tussen ridders tonen zijn door een onbekende kunstenaar gemaakt.

De zijmuren van de basiliek tonen strepen van afwisselend tufsteen en baksteen.

Interieur

Het interieur is verdeeld in drie schepen. Het vloerplan is dat van een Grieks kruis. De schepen worden gescheiden door kruisvormige pilaren, afgewisseld met verschillende soorten zuilen. Sommige van deze zuilen zijn afkomstig uit de Romeinse tijd. He thouten plafons stamt uit het einde van de 14e eeuw.

Belangrijkste bezienswaardigheden

Er is een zogeheten “croce stazionale”, uit het midden van de 14e eeuw. Dit is een kruis dat tijdens pest-epidemieën op een kruispunt neergezet werd en als soort openlucht-kerk dienst deed. De ontwerper is Lorenzo Veneziano.

Het achthoekige baptisterium wordt aan Brioloto toegeschreven.

De kuip met een diameter van meer dan twee meter hoorde oorspronkelijk bij Romeinse thermen.

Qua schilderkunst is de “Madonna met Kind en Heiligen” triptiek van Andrea Mantegna het hoogtepunt in de basiliek. Het werk, dat tussen 1457 en 1459 geschilderd is, werd in 1797 door de Fransen geroofd. Het grootste deel van het werk (op de predella na) werd later teruggebracht. De schilderingen die nu op deze predella te zien zijn zijn door Paolo Veronese geschidlerde kopieën.

Er is een “Madonna met Heiligen” van de hand hand van Francesco Torbido. Een enorme fresco uit de 13e eeuw verbeeldt de “Heilige Cristoforo”. De “Kruisiging” (eind 14e eeuw) is geschilderd door de school van Altichiero.

Het rood-marmeren standbeeld van enen lachende San Zeno is door een lokale 13e eeuwse kunstenaar gemaakt.

De sarcofaag van drie Veronese bisschoppen (Lupicino, Lucillo en Crescenziano) is door een anonieme artiest in de 12e eeuw versierd met beeldhouwwerken die gebeurtenissen uit het Evangelie voorstellen.

De apsis wordt al sinds de 15e eeuw met een hek afgesloten. Het is hier dat de reliquiënvan San Zeno bewaard worden.

De crypte stamt uit de 13e eeuw. Ze wordt gekenmerkt door 7 bogen die op kapitelen rusten. De friezen van deze bogen zijn door Adamino da San Giorgio gemaakt. De muurschilderingen stammen uit de 13e en 14e eeuw.

Klokkentoren

De klokkentoren staat los van de kerk zelf aan de rechterzijde van de façade en is 72 meter hoog. Met de bouw werd in 1045 begonnen. In 1120 moest de toren gerestaureerd worden. De aardbeving van 1117 had teveel schade aangebracht. Net als veel gebouwen in Verona bestaat de buitenmuur uit strepen baksteen en tufsteen die elkaar afwisselen. Kroonlijsten verdelen de toren in verdiepingen. De torenspits bevindt zich boven een dubbele rij trifora’s.

Klooster

Naast de basiliek stond vanaf de tijd van Karel de Grote een benediktijner klooster. Dit was zo belangrijk dat zich er een stadje (Borgo San Zeno) omheen ontwikkelde. Vanaf de 10e eeuw logeerden de keizers van het Heilige Roomse Rijk vaak in dit klooster. Nadat het een abdij geworden was werd het in 1770 onderdrukt. In de Napoleontische tijd werd het steeds verder gesloopt en het materiaal werd voor nieuwe bouwwerken gebruikt. Alleen de toren en de kloostergang hebben de sloop overleefd.

De kloostergang bevindt zich links van de basiliek en is tegen het einde van de 3e eeuw gebouwd. Een van de muren rond de vierkante ruimte stamt waarschijnlijk uit de vroege middeleeuwen. Onder de portico zijn fragmenten van schilderijen en beeldhouwwerken te zien. Ook staan er verschillende sarcofagen.

De toren staat aan de linkerzijde van het plein en wordt gekenmerkt door ghibellijnse kantelen. Hij is waarschijnlijk tussen de 12e en 13e eeuw gebouwd. Het interieur wordt opgeluisterd door de fresco “Eerbetoon van het Volk aan de Keizerlijke Macht” (13e eeuw).

Fotogalerij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *