Stadspoorten Viterbo

Zeg het voort
Share

Net als bij alle steden in de streek werd het middeleeuwse centrum van Viterbo beschermd door een 4 kilometer lange dikke stadsmuur. Om de stad in en uit te kunnen komen waren er uiteraard ook ingangen nodig en Viterbo had maar liefst 14 verschillende stadspoorten, die bijna allemaal nog overeind staan. Hieronder volgt een lijst met de belangrijkste stadspoorten van Viterbo.

Stadspoorten Viterbo

De Porta San Pietro is één van de oudste stadspoorten van de stad. Vaak dichtgemetseld in de tijd dat Romeinse troepen Viterbo aanvielen en na een pestepidemie zelfs ooit meer dan een eeuw lang geheel toegemaakt. Een muurschildering die zich op deze poort bevond is nu in het Museo Civico van Viterbo te zien.

De Porta della Verità is in de 12e eeuw gebouwd en heette oorspronkelijk Porta dell’Abate. De huidige naam is te danken aan drie meisjes die in de nabijgelegen kerk de Madonna ontmoetten en een boodschap van de goede dame meekregen.

De Porta Romana is in de 17e eeuw gebouwd om een eerder bestaande construktie te vervangen. Het is één van de belangrijkste poorten in de oude stadsmuur van Viterbo, aangezien ze langs de weg naar Rome ligt (vandaar de naam) en zich dichtbij het centrale station van de stad bevindt.

De Porta Fiorentina bevindt zich naast de Rocca Albernoz. Ze is in de 18e eeuw gebouwd en werd beschouwd als de meest prestigieuze poort waardoor men Viterbo binnen kon lopen of rijden.

De Porta Faul bevindt zich dicht bij de Valle di Faul, welk feit de oorspronkelijke naam Porta Farnesiana heeft doen verdwijnen, al zijn er ook interessantere verklaringen voor de nieuwe naam.

De Porta del Carmine is in de 13e eeuw gebouwd. Hoewel het een uiterst sobere, onversierd poort is, is het wel de enige in Viterbo met zowel een slotgracht als een ophaalbrug.

De Porta Bove is rond het midden van de 13e eeuw gebouwd in opdracht van de Romeinse senator Bonaventura Papareschi. Een inscriptie boven de deur wordt geflankeerd door het wapenschild van de familie Papareschi, waartoe ook Paus Innocenzo II behoorde. De naam van de poort komt echter van de oorspronkelijke opdrachtgever Bovone, een eerder (1215) Romeinse senator. Het adres van de Porta Bove is Via del Pilastro,8.

De Porta Fiorita is de oudste stadspoort van de wijk Pianoscarano in Viterbo. Toen het straatniveau lager kwam te liggen en het voor beesten en karren moeilijk werd de stad hier binnen te komen liet men de poort dichtmetselen en vervangen door de Porta San Pietro. Sinds 1970 is de Porta Fiorita weer geopend, als onderdeel van restauratie-werkzaamheden aan de muren van de stad.

Van de Porta di Valle (in de Via San Paolo) is niet veel meer over. Deze poort, die nog vroeger Porta di Eviali heette en verdedigd werd door de Torre di Branca, werd vrijwel geheel verwoest door een overstroming in het midden van de 15e eeuw. De toegangsboog is nog aan de buitenkant van de stadsmuur te zien, min of meer op de plek waar zich nu de apsis van de voormalige Abbazia della Palomba bevindt.

De Porta San Marco is een in de 13e eeuw gebouwde poort, die eeuwenlang niet gebruikt werd, maar sinds een aantal jaren weer toegankelijk is.

De Porta Vallia staat langs de Via delle Fortezze. Ze bevindt zich achter de Santa Maria delle Fortezze Kerk en is sinds enkele jaren weer (Hoewel enkel voor voetgangers) geopend. Andere namen van deze stadspoort zijn Porta di San Leonardo en Porta del Crocifisso, vanwege een fresco op de binnenkant. In de middeleeuwen verbond de poort het centrum van de stad met een straat die onder de Toren van San Biele doorliep, maar toen deze straat niet meer gebruikt werd werd ook de poort dichtgemetseld.

De Porta Murata was bijna vier eeuwen lang dichtgemetseld en heet ook wel de Porta Ferentina.

De Porta San Simeone bevindt zich bij de Via della Verità.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *