Reggia di Caserta

Het Koninklijke Paleis van Caserta staat bekend als de Reggia. Het is ontworpen door de architect Luigi Vanvitelli, die er in opdracht van de de Bourbonse heerser Karel III maar liefst 20 jaar aan werkte. In 1774 nam diens zoon Ferdinand IV zijn intrek in het kasteel. Het bestaat uit een enorm paleis, een groot park en een “Engelse Tuin”.

Weetjes Reggia di Caserta

Adres, openingstijden en toegangsprijs

Adres: Viale Douhet, 2/a – 81100 Caserta. Telefoon: +39 0823448084 of 0823277380. Openbaar vervoer: De Reggio ligt op slechts 5 minuten loopafstand van het station van Caserta.Openingstijden: Appartementen: 8.30 tot 19.30. Park: 8.30 tot 14.30 in de winter, waarna het geleidelijk langer open blijft, tot uiterlijk 18.00 uur in Juli en Augustus. Gesloten: Dinsdag, 1 Januari, Paasmaandag, 1 Mei, 25 December. Toegangsprijs: 12 Euro (6 Euro met korting).

Geschiedenis en bezienswaardigheden

Reggia Caserta
Reggia di Caserta

De grote inspiratiebron voor de Reggio was Versailles. Het rechthoekige paleis heeft maar liefst 1200 kamers. Er is een enorm park en er zijn vier met elkaar verbonden binnenplaatsen. Helaas is de Reggio echter minder goed onderhouden dan de Franse evenknie, wat al van buiten te zien is aan de lelijke graffitti op de muren.

In 1751 besloot Carlo III van Bourbon een paleis te bouwen dat kon wedijveren met de residenties van andere Europese vorsten. Als locatie werd het platteland bij Caserta gekozen en als architect Luigi Vanvitelli.

De eerste steen werd op 20 Januari 1752 gelegd. De werkzaamheden werden pas in 1774, een jaar na de dood van Vanvitelli, voltooid. Zijn zoon Carlo maakte het werk uiteindelijk af.

Luigi Vanvitelli is overigens niet de echte naam van de architect. Hij heeft, hoewel in Napels geboren, een Nederlandse vader, en zijn echte naam is Lodewijk van Wittel. Om in Italië te kunnen werken was het echter noodzakelijk zijn achternaam een beetje aan te passen.

Toen Carlo III in 1759 naar Madrid ging om tot koning van Spanje gekroond te worden, volgde zijn zoon Ferdinando IV hem op. Deze liet de Reggio verder uitbreiden en nam er in 1780 zijn intrek. In de zomer liet hij er grote feesten geven.

Later kwam het paleis deel uit te maken van de bezittingen van het koningshuis en sinds 1921 behoort het de Italiaanse staat toe.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog hadden hadden de gealliëerden hun hoofdkwartier in de Reggio en het was ook hier dat Duitse troepen in Italië zich in April 1945 uiteindelijk overgaven.

De Reggio is erg vaak gebruikt als decor voor films, waaronder grote successen als Star Wars en Mission Impossible III.

Hoogtepunten worden gevormd door het grote trappenhuis en door de in barokke stijl ingerichte koninklijke kamers. Ook de Engelse Tuinen die zich in het park bevinden zijn wereldberoemd.

Koninklijk Paleis

Het Koninklijk Paleis wordt voorafgegaan door het ovalen Piazza Carlo III. De façade is 253 meter lang en 41 meter hoog. De zijkanten zijn 202 meter lang. Het bestaat uit zes verdiepingen en een kelder. Er zijn 1200 kamers, 34 trappen en 1790 vensters in het gebouw.

Op de balustrade boven de hoogste verdieping had eigenlijk een rij standbeelden moeten komen. Dit idee is echter nooit uitgevoerd.

Via het centrale hek komt men in een atrium. Hier begint een lange uit drie schepen bestaande gang die naar de ingang van het park voert. De zijschepen komen op vier binnenplaatsen uit. Vanwege de vorm heeft het centrale schip de bijnaam “telescoop” gekregen.

Halverwege deze cannocchiale bevindt zich een vestibule. Hier begint de 116 treden tellende Scalone d’Onore (“Eretrap”). Deze wordt opgeluisterd met twee marmeren leeuwen en standbeelden die “Majesteit”, “Waarheid” en “Verdienste” verbeelden.

Koninklijke Appartementen

Deze trap eindigt bij een tweede vestibule. Hier bevinden zich de Cappella Palatina en de Koninklijke Appartementen.

De rechthoekige Cappella Palatina is geïnspireerd op die van Versailles en eindigt in een half-rond apsis.

De Koninklijk Appartementen bevinden zich links van de kapel. Via de Sala degli Alabardieri (“Halbardiers”) en de Sala delle Guardie del Corpo (“Lijfwachten”) komt men in de Sala di Alessandro. Deze deed dienst als de troonzaal van Gioacchino Murat, die in de Napoelontische tijd van 1808 tot 1815 koning van Napels was.

De ruimtes rechts van deze zaal stammen uit de 19e eeuw. Dit latere deel wordt dan ook Appartamento Nuovo genoemd. Het wordt gekenmerkt door een overvloed aan sierpleisterwerk en gouden ornamenten. Ferdinando II wilde hier zijn troonzaal hebben. De fresco op het plafond is gemaakt door Maldarelli en toont het leggen van de eerste steen voor het paleis. In een andere zaal in dit deel kan men de slaapkamer van Ferdinando II, met een prachtige marmeren badkamer, bewonderen. Het appartement van Murat eindigt in diens privé-kapel.

Het gedeelte links van de Sala di Alessandro is in de 18e eeuw gebouwd. Carlo Vanvitelli werkte hier van 1779 tot 1790 aan. Hij had hulp van een grote groep artiesten.

De eerste vier zalen zijn naar de jaargetijden vernoemd. De “Lentezaal” wordt versierd met schilderijen van Hackert. De fresco’s in de “Winterzaal” zijn door Fischetti geschilderd. Hierna volgen de studeerkamer van Ferdinando IV en de “Salon van de Koning”.

De volgende drie zalen worden door de tienduizend volumes tellende bibliotheek in beslag genomen. Deze wordt gevolgd door een ovaalvormige zaal, waar men de “Koninklijke Kerststal” kan bezichtigen. Enkele van de figuren in deze stal stammen uit de 18e eeuw. De reeks zalen die hierop volgt wordt opgeluisterd met schilderijen die contemporaine personages en gebeurtenissen verbeelden.

Het hoefijzervormige  Teatro di Corte (“Hoftheater”) is pas later, in opdracht van Ferdinando IV, door Vanvitelli ontworpen. Het heeft zes tribunes, waarvan er één, de koninklijke, uiterst luxueus is.

Pinacotheek

De Pinacotheek is in een aantal secties verdeeld. In acht zalen zijn protretten van zowel het Franse als het Italiaanse deel van het Bourbon koningshuis te zien. Eén zaal is geheel gewijd aan Carlo III, met een protret van hemzelf, één van zijn echtgenote Maria Amalia en één van Philips V. De aan Ferdinando IV gewijde zaal hangt vol met portretten van hemzelf en zijn echtgenote Maria Carolina (waarvan er één door Raffaello Mengs geschilderd is).

Een aantal schilderijen maakte oorspronkelijk deel uit van de Farnese collectie. Deze werden, samen met een aantal antieke beeldhouwwerken, door Carlo III gekocht. Hieronder bevinden zich een enorm standbeeld van Heracles en een marmeren beeldengroep die de kroning van Paus Alexander Farnese verbeeldt. Een deel van de verzameling schilderijen heeft gebeurtenissen uit het leven van Elisabetta Farnese als onderwerp. Een andere groep kunstwerken toont scènes uit veldslagen.

Een grote groep schilderijen toont havengezichten uit het koninkrijk. De Oostenrijkse kunstenaar Philipp Hackert heeft deze in opdracht van koning Ferdinando geschilderd.

Museo dell’Opera

Het Museo dell’Opera neemt een vleugel van het paleis in beslag. Hier kan men door Vanvitelli gemaakte ontwerpen, schetsen en plattegronden van het paleis zelf bezichtigen. Ook de houten modellen die Antonio Rosz van de Reggia gemaakt heeft zijn interessant.

Park

Eolo Fontein - Reggio di Caserta
Aeolus Fontein

Het park zelf heeft een lengte van drie kilometer en eindigt bij een kunstmatig gecreëerde waterval die geflankeerd wordt door beeldengroepen. Je kunt deze afstand met een minibusje overbruggen, maar het is veel leuker een fiets te huren of te wandelen.

Het is een typisch Italiaanse tuin, met brede velden, vierkante perkjes en een opeenvolging van fonteinen.

De fonteinen

De eerste fontein is de Fontana del Canalone. Deze wordt ook wel de Cascata dei Delfini genoemd, aangezien de waterstralen uit de kelen van drie enorme dolfijnen spuiten.

Hierna volgt de indrukwekkende Fontana di Eolo, genoemd naar de God van de wind Aeolus.

De Fontana di Cerere (“Fontein van Ceres”) is gewijd aan de Godin van de akkerbouw. Het centrale standbeeld verbeeldt de godheid zelf. Twee dolfijnen, vier tritons en de personificaties van twee rivieren spuiten het water in de kuip.

Vanuit de Fontein van Venus en Adonis loopt het water in twaalf etappes naar beneden om in een groot bekken te eindigen. Deze Kuip van Diana en Aktaion bevindt zich onderaan een 78 meter hoge waterval. Aktaion was een jager die bij toeval de godin Diana naakt zag baden. De Godin veranderde hem voor straf in een hert, waarop hij door zijn eigen jachthonden verscheurd werd.

Engelse Tuin

Een deel van het park wordt in beslag genomen door de zogeheten Engelse Tuin (Giardino Inglese). Deze is in opdracht van Maria Carolina van Oostenrijk aangelegd. De perken, lanen en serres van deze tuin volgen de glooiingen van het terrein en wordt gekenmerkt door zeldzame en exotische planten.

De tuin staat vol met namaak-ruïnes en er is ook een klein meertje (il Bagno di Venere, oftewel het “Bad van Venus”) aangelegd. Overal staan standbeelden, die deels afkomstig zijn uit de opgravingen van Pompeii.

Viale Douhet, 2/a – 81100 Caserta

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

RSS
Follow by Email