Geschiedenis Villa Santo Stefano

Hoewel de streek al vroeg bewoond was, is Villa Santo Stefano pas in de middeleeuwen gesticht. De naam was toen nog Santo Stefano. De belangrijkste families die het stadje in hun bezit gehad hebben waren de Ceccano en de Colonna.

Geschiedenis Villa Santo Stefano

Het stadje is in de middeleeuwen ontstaan, rond een aan Santo Stefano gewijde kerk.

Uit archeologische vondsten is echter af te leiden dat het grondgebied al in de prehistorie bewoond was.

De eerste keer dat de naam Santo Stefano in een officiëel document voor de stad gebruikt wordt is in 1125. Het wordt genoemd in een lijst van door Paus Honorius II aan de uit Campanië afkomstige familie Ceccano onttrokken bezittingen.

Deze familie zou het stadje echter snel weer terugkrijgen. In 1297 werd het opnieuw geconfiskeerd, ditmaal door Paus Bonifatius VIII. Na opnieuw in handen van de Ceccano gekomen te zijn, raakte de familie het als gevolg van het Westerse Schisma (de periode waarin pausen en tegenpausen elkaar het leven zuur maakten) weer even kwijt.

Hierna bleef de stad tot de 15e eeuw, toen de Colonna het overnamen, in handen van dezelfde familie.

Na de dood van Paus Martinus V (zelf een Colonna) in 1432 namen de Carafa het stadje over.

Vanaf 1562 tot 1816 waren het echter opnieuw de Colonna die de dienst uitmaakten.

Tot 1872 heette de stad eenvoudigweg Santo Stefano. In dat jaar werd Villa aan de naam toegevoegd.

Viticuso (provincie Frosinone)

Viticuso is de op één na kleinste gemeente in de provincie Frosinone en het meest oostelijk gelegen stadje van de regio Latium. Op enkele kerken na heeft het stadje niet erg veel toeristische attracties.

Alles over Viticuso (provincie Frosinone)

Nuttige informatie

Het adres van het gemeentehuis is Via Strada Nuova, 7 – 03040 Viticuso (tel. +39 0776577567). De postcode is 03040 en het kengetal is 0766.

Openbaar Vervoer/Met de Auto

Viticuso

Viticuso

Het stadje is zowel vanuit Rome als vanuit Frosinone niet erg makkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer. Men moet eerst naar Cassino, vanf waar men twee keer per dag een Cotral bus naar het centrale plein Piazza dei Caduti van de stad kan nemen.

Met de auto volgt u de A1 tot het plaatsje San Vittore. Vanaf hier dient U een aantal kronkelende bergstraten te volgen tot U bij het stadje komt.

Geschiedenis Viticuso

Tot 1863 heette het stadje Viticoso. Tussen 1863 en 1902 werd het Viticuso ed Acqua Fondata genoemd. (Acquafondata is nu de kleinste gemeente van de provincie). In 1902 werden de twee gemeentes van elkaar gescheiden. (Geschiedenis Viticuso.)

Bezienswaardigheden

Het stadje is niet erg rijk aan toeristische attracties. De belangrijkste kerk is de Sant’Antonino Kerk. Andere bezienswaardigheden zijn de Santa Maria Assunta Kerk en de Annunziata Kerk. (Alle Bezienswaardigheden Viticuso.)

Evenementen

Het belangrijkste evenement vindt elk jaar op 16 Augustus plaats. Deze Sagra dell’Abbuott’ staat in het teken van een lokale culinaire specialiteit die bereid is met schapenvlees, orgaanvlees, eieren, groente en in des treek voorkomende kruiden. Plaats van handeling is het centrale plein van de stad.

Viticuso, Frosinone, Latium, Italië

Bezienswaardigheden Viticuso

Het is niet onverwacht dat Viticuso, een stadje van zo’n 400 inwoners, niet over erg veel bezienswaardigheden beschikt. De gemeente heeft drie kerken en, zoals bergstadjes betaamt, mooie panorama’s over de omgeving.

Bezienswaardigheden Viticuso

Sant’Antonino Kerk

De Chiesa di Sant’Antonino is de oudste kerk van Viticuso. Ze staat op de Monte Sant’Antonino. Onder het symbool van de Benediktijner Orde (drie heuvels) is het jaartal 1003 te lezen. Waarschijnlijk was er waar de kerk gebouwd is een uitkijkpunt, aangezien ze precies op de grens van de toenmalige grondgebieden van Montecassino en Venafro stond. De kerk was oorspronkelijk gewijd aan San Cristoforo. Het is niet bekend waarom de naam veranderd is en waarom Sant’Antonino tot schutsheilige van Viticuso gekozen is. De huidige aanblik van de kerk is grotendeels het resultaat van een verbouwing in 1898, zoals op de architraaf boven de deur aangegeven is. Andere modificaties waren nodig in 1945, nadat de kerk bij bombardementen beschadigd was.

Annunziata Kerk

De Chiesa dell’Annunziata was oorspronkelijk het kerkhof van Viticuso en ligt dus buiten de oude stadsmuren. Een deel van de kerk was geheel ondergronds. Het was hier dat de begraafplaats zich bevond terwijl op de verdieping erboven een soort ziekenhuis was. In 1961 werd de begraafplaats gerestaureerd en de kerk verbouwd. Priesters en personen van adelijke komaf werden in de parochiekerk begraven. Het was pas in de tijd van Napoleon dat het verboden werd om mensen in kerken ter aarde te bestellen.

Santa Maria Assunta Kerk

Over de geschiedenis van de Chiesa di Santa Maria Assunta is weinig bekend, aangezien alle dokumentatie in 1860 door de troepen van Garibaldi vernietigd is. De kerk is oorspronkelijk in 1064 gebouwd, maar was in de 18e eeuw in verval geraakt en moest vrijwel geheel opnieuw opgebouwd en ingewijd worden.

Geschiedenis Viticuso

Viticuso is één van een aantal uiterst kleine gemeenten (die allemaal op elkaar lijken) in het oostelijke, bergachtige deel van de regio Latium. Het ligt bij een oud meer dat tegen het einde van de middeleeuwen als gevolg van karst verdwenen is.

Geschiedenis Viticuso

In de oudheid was de streek rondom het huidige stadje waarschijnlijk onbevolkt. Pas toen de Graven van Venafro een groep kolonisten uit de Marsica (een deelgebied van Abruzzo) aanmoedigde erte komen wonen werd het gebied ontwikkeld. Door de vondst van een gebeeldhouwde steen met het jaar 1003 erin gebeitseld denkt men dat er al in die tijd een kerk of een militair garnizoen was.

Al snel kwam het gebied onder de heerschappij van het Cenobio (“Klooster”) van Montecassino. Nadat de streek door de Normandiërs aangevallen werd, concentreerde de Abt Gerardo de bewoners in door gewapende stadsmuren beschermde gebieden.

In de 13e eeuw creëerde de abt Bernardo Aigleryo nieuwe wetten die de verhouding tussen het klooster en de bevolking vastlegden.

Tijdens de oorlog tegen Giovanna II werd het stadje veroverd door Braccio da Montone. Later, toen de Anjou en de Aragonezen elkaar bevochten, werd het in beslag genomen door de Graaf van Trivento.

Frequente aardbevingen zorgden ervoor dat Viticuso steeds minder inwoners telde, al bleef het stadje in tegenstelling tot andere nederzettingen in de streek wel bestaan.

In de 18e eeuw volgde er een economische opleving. Nadat het inwonersaantal toegenomen was werd de belangrijkste kerk gereconstrueerd.

In de 19e eeuw liet Murat alle gemeentes in de omtrek samenvoegen. Dit werd in het begin van de 20e eeuw weer ongedaan gemaakt. In die tijd werd de streek door grote tropen struikrovers onveilig gemaakt.

Gedurende de 2e wereldoorlog werd het stadje door de geallieerden gebombardeerd. Een complete wederopbouw was noodzakelijk, maar dit gebeurde vooral buiten het historische centrum.

Het oude fort bestaat uit een centrale straat met een aantal smalle zijstraten, omringd door dikke muren.

Chiaravalle Abdij Milaan

De Chiaravalle Abdij bevindt zich in de gelijknamige deelgemeente van Milaan en is een van de eerste Gotische gebouwen in Italië. Het opvallendste aspect is de toren die Ciribiciaccola genoemd wordt. De abdij is in de 12e eeuw opgetrokken.

Chiaravalle Abdij Milaan

Adres, Openingstijden en Toegangsprijs

Het adres van de Abbazia di Chiaravalle is Via Sant’Arialdo, 102 Chiaravalle Milanese, 20139 Milano (tel. +39 ). Bus: 77, 140. Openingstijden: Dinsdag tot zaterdag van 09.00 tot 12.00 en 14.30 tot 17.30 uur. Op zondag is de aabdij enkel in de namiddag open.

Speciale Gebeurtenissen

Elke zondag om 16.00 uur is er een gratis rondleiding door de abdij.

Geschiedenis en beschrijving

De Abbazia di Chiaravalle is in ht jaar 1134 gebouwd en bevindt zich in de gelijknamige deelgemeente van Milaan. De stichters waren een aantal Franse monniken van de orde der cisterciënzers die uit de Abdij van Citeaux naar Italië waren gekomen.

De abdij heeft een 9 metre hoge toren en als bouwmateriaal zijn baksteen en Candoglia marmer (dezelfde steensoort die gebruikt is bij het dak van de Dom van Milaan) gebruikt.

Onder het puntdak beinden zich een oculus en een bifora. De toegangspoort is met reliëfs versierd.

Bezienswaardigheden

Chiaravalle Abdij Milaan

De Madonna della Buonanotte van Bernardino Luini (1512)

De grote fresco in de pastorie is tegen het einde van de 16e eeuw door de broers Giovan Battista en Giovan Mauro della Rovere geschilderd en heeft de inwijding van de kerk als thema.

De tweede kapel in het rechterdwarsschip wordt de Cappella della Passione genoemd. Hier zijn fresco’s te zien die het leven van Christus verbeelden, alsmede, op het altaar, een kopie van Donato Bramante’s “Christus aan de Zuil”. Het origineel werd na het einde van de 1e Wereldoorlog naar de Pinacotecca di Brera verhuisd.

Wanneer men de trap in het rechterdwarsschip volgt komt men bij de slaapzaal van de monniken. Bovenaan deze trap kan men  Bernardino Luini’s “Madonna van de Goede Nacht” bezichtigen.

Het koor is verdeeld in twee rijen en in totaal 48 boxen. Deze worden van elkaar gescheiden door engelenfiguren. Op de achterwand van deze boxen zijn houtsnijwerken met scènes uit het leven van San Bernardo te zien, gemaakt door Carlo Garavaglia (1645)

De kloostergang, met Gotische bogen die door zuilen ondersteund worden. De kapitelen zijn versierd met afbeeldingen van mensen en dieren.

Abbazia di Chiaravalle, Milaan

Galleria Vittorio Emanuele II Milaan

Galleria Vittorio Emanuele II Milaan

De Galleria Vittorio Emanuele II in Milaan is één van de bekendste winkelgalerijen ter wereld. Ze heeft vijf verdiepingen en staat bekend als de “Woonkamer van Milaan”. De triomfboog bij de ingang en het glazen dak zijn wereldberoemd.

Galleria Vittorio Emanuele II Milaan

Adres Galleria Vittorio Emanuele II

Het adres van de Galleria Vittorio Emanuele II is Piazza Duomo, 20123 Milano (tel. +39 0277404343). Metro: Duomo (lijn M1, M3).

Geschiedenis en beschrijving

Galleria Vittorio Emanuele II Milaan

De Galleria in 1880

In 1860 wilde men in Milaan een nieuw project realiseren voor het historische gebied dat ligt tussen de Duomo en het beroemde operahuis La Scala. Er werd een competitie uitgeschreven en uiteindelijk werd gekozen voor het ontwerp van Giuseppe Mengoni, een architekt uit Bologna, die een enorme met glas bedekte arcade had ontworpen die twee van de bekendste Milanese gebouwen met elkaar zou verbinden. Zijn ontwerp was gebaseerd op de winkelgalerijen van Parijs. De eerste steen werd in 1965 gelegd door Koning Vittorio Emanuele II zelf. Ondanks dat het projekt aanvankelijk niet erg populair was omdat men er een historisch stadsdeel voor met de grond gelijk had moeten maken, slaagde men erin de Galleria al na 2 en een half jaar in te wijden (hoewel er nog 10 jaar aan de majestueuze ingang gewerkt zou worden). De dag voordat het werk voltooid werd viel Mengoni van de triomfboog en stierf. Tegen die tijd waren de Milanezen al van het gebouw gaan houden en het verkreeg dan ook snel de bijnaam “Woonkamer van Milaan” (Il Salotto di Milano).

Het vloerplan van de Galleria Vittorio Emanuele II heeft de vorm van een Grieks kruis. De langere wandelgang is 106 meter lan en de kortere 105,5. De wandelgangen zijn bedekt met een construktie van ijzer en glas en kruisen elkaar bij een octagonaal plein onder een 47 meter hoge glazen koepel.

De ingang aan het Piazza del Duomo wordt gekenmerkt door een enorme triomfboog. Voor de architekt was de Galleria het symbool van de Italiaanse Eenwording die gedurende de bouw gestalte had gekregen en het gebouw is dan ook versierd met allerhande patriotische symbolen. De vloermozaieken tonen het wapenschild van de Savoye’s (het Koningshuis) en de symbolen van de steden Rome (de wolvin), Florence (de lelie), Turijn (de stier) en natuurlijk Milaan zelf (een witte vlag met een rood kruis). De stieren schijnen vaak vervangen te moeten worden aangezien het geluk brengt wanneer men met zijn hak op de testikels van het beest trapt.

Alle winkels binnen de Galleria moeten verplicht een uithangbord hebben met gouden letters op een zwarte achtergrond.

De standbeelden onder het glazen dak van de façades vertegenwoordigen Italiaanse artiesten en wetenschappers, terwijk de vier mozaieken in de lunettes onder de centrale koepel Europa, Amerika, Azië en Afrika voorstellen. Deze stammen uit 1911 en vervangen de originele fresco’s die al aan het vervagen waren (zie foto boven).

Galleria Vittorio Emanuele II, Milaan

Ca’ Granda – Antico Ospedale Maggiore Milaan

Het Ca’ Granda is de naam van het oude ziekenhuis van Milaan. Tegenwoordig doet het dienst als de centrale zetel van de Universiteit van de stad. Na ernstig beschadigd te zijn gedurende de tweede wereldoorlog werd het zo getrouw mogelijk heropgebouwd.

Ca’ Granda Milaan

Adres, Openingstijden en Toegangsprijs

Het adres van het Ca’ Granda is Via Festa del Perdono, 5 – 20122 Milano (tel. +39 02503111). Tram: 12, 15, 23, 27. Bus: 54, 77, 94, N15, NM1, NM3. Openingstijden: Onbekend. Toegangsprijs: Gratis.

Geschiedenis Ca’ Granda

Ca' Granda Milaan

Een historische foto van het Ca’ Granda

Met de bouw van het Ca’ Granda werd, in opdracht van Francesco Sforza, in 1456 begonnen. De ontwerper was Antonio Averulino (bijgenaamd Filarete) en de bouw zou voltooid worden door Guiniforte Solari en diens leerling Giovanni Antonio Amadeo.

De bedoeling van Sforza en diens echtgenote Bianca Maria was om alle kleine ziekenhuizen van Milaan onder één dak te verenigen zodat zieken makkelijker geholpen konden worden.

Later werden het centrale deel en (tussen 1797 en 1804, naar een projekt van Pietro Castelli) de linkervleugel toegevoegd. Dit gebeurde met de hulp van rijke Milanezen, die alle een steentje aan de bouw van het ziekenhuis bij wilden dragen.

Vanaf 1930 zetelde de Faculteit der Medicijnen van de Università degli Studi di Milano in het Ca’ Granda, dat tijdens de oorloge flink beschadigd werd. Bij de restauratie (1953) probeerde men zo goed mogelijk het originele plan te volgen.

Uit dankbaarheid riep Paus Pius IV in 1559 een aflaat af en riep 25 Maart uit tot een speciale feestdag, de Festa dell’Annunciata (de beschermheilige van het ziekenhuis), die elke twee jaar gevierd zou worden.

Bezienswaardigheden

Het gipsen model van het door Adolfo Wildt gemaakte standbeeld van Sant’Ambrogio onder de portico van het centrale binnenplein, waarvan het bronzen origineel bij de ingang van de Sacrario dei Caduti bij het Piazza Sant’Ambrogio te zien is.

Ca’ Granda, Milaan


Visualizza mappa ingrandita

Cimitero Monumentale Milaan

Het Cimitero Monumentale is een enorm kerkhof in Milaan, waar verschillende beroemde mensen in indrukwekkende tombes begraven zijn. Het hoogtepunt is een kerk-achtig gebouw dat Famedio genoemd wordt en waar o.a. de schrijver Alessandro Manzoni begraven ligt.

Cimitero Monumentale Milaan

Adres, Openingstijden en Toegangsprijs

Het adres van het Cimitero Monumentale is Piazzale Cimitero Monumentale – 20154 Milaan (tel. +39 0288465600). Tram: 2, 4, 12, 14, 33. Bus: 37. Openingstijden: Dinsdag tot zondag van 08.00 tot 18.00 uur. Entrée: Gratis.

Geschiedenis en beschrijving

Cimitero Monumentale Milaan

Famedio

Het Monumentale Kerkhof is in een Gothische stijl ontworpen door de architekt Carlo Maciachini en gebouwd tussen 1865 en 1866.

Het Cimitero Monumentale van Milaan heeft een oppervlakte van 250 duizend vierkante meter. Het is in drie stukken opgesplitst: In het midden liggen de katholieken begraven, aan de rechterzijde de joden en de linkerkant huisvestigt de tombes van de niet-katholieken.

Langs de lanen die het kerkhof doorkruisen zijn borden neergezet die aangeven waar de interessantste tombe’s zich bevinden.

In 1970 werd het kerkhof uitgebreid aan de Via Farini zijde.

Het hele kerkhof staat vol met interessante skulpturen, maar de hoogtepunten worden hieronder genoemd.

Bezienswaardigheden Cimitero Monumentale

Tombe Manzoni - Cimitero Monumentale Milaan

Tombe van Manzoni

De Famedio bevindt zich bovenaan een monumentale trap. Hier ligt o.a. de Italiaanse schrijver Alessandro Manzoni, beroemd dankzij het schitterende I Promessi Sposi (“De Verloofden”) begraven. Deze tombe is in 1883 ingewijd. Het bronzen standbeeld op de façade is gemaakt door Ludovico Pogliaghi en verbeeldt de Glorie, terwijl de lunetten en mozaïeken de geschiedenis, het licht en de beroemdheid symbolizeren. Andere beroemde personages die in de Famedio begraven liggen zijn de Nobelprijs-winnaar Salvatore Quasimodo, de filosoof Carlo Cattaneo en de schilder Francesco Hayez. Het woord famedio is overigens een neologisme dat gecreëerd is door de woorden fama (“faam”) en tempio (“tempel”) samen te voegen.

De tombe van de familie Campari is versierd met een meer dan levensgrote bronzen “Laatste Avondmaaltijd”. Het kunstwerk is in 1935 door Giannino Castiglioni gemaakt.

De tombe van Arturo Toscanini is vervaardigd door Leonardo Bistolfi en staat in het teken van de vroeg gestorven zoon van de orkestleider met op de voorkant van het monument een afbeelding van de boot die diens stoffelijke resten van New York terug naar Italië bracht.

De Cremati-tempel is in in 1876 in Griekse stijl gebouwd, maar wordt tegenwoordig niet meer gebruikt. De ontwerper was Clericetti.

Cimitero Monumentale (Monumentaal Kerkhof), Milaan

Castello Sforzesco Milaan

Castello Sforzesco Milaan

Het Castello Sforzesco is een 14e eeuws kasteel aan het Piazza Castello in Milaan. In de ruimtes rond de binnenplaats van het kasteel zijn een aantal museumpjes gehuisvest, waar werken van beroemde kunstenaars als Bramante en Leonardo Da Vinci te zien zijn.

Castello Sforzesco Milaan

Adres, Openingstijden en Toegangsprijs

Het Castello Sforzesco is elke dag geopend van 07.00 tot 18.00 uur in de winter en van 07.00 tot 19.00 uur in de zomermaanden. Toegang tot het kasteel zelf is gratis, maar voor de verschillende musea moet wel betaald worden. Het adres van het Castello Sforzesco is Piazza Castello –  20121 Milano (Tel. +39 0288463700). Openbaar vervoer: Metro: MM1 (haltes Cadorna en Cairoli) en MM2 (Cadorna en Lanza); bus 18, 37, 50, 58, 61, 94; tram: 1, 2, 4, 12, 14 en 19.

Korte Geschiedenis Castello Sforzesco

Castello Sforzesco Milaan
Castello Sforzesco

Oorspronkelijk is het kasteel in de 14e eeuw voor de familie Visconti gebouwd. In die tijd heette het nog Castrum Porte Jovis.

De volgende bezitters, de Sforza familie, via een huwelijk met de Visconti’s verenigd en zich steeds meer macht toeëigenend, lieten het in 1450 restaureren.

Het waren vooral Ludovico il Moro (een Sforza) en Beatrice d’Este (van de oorspronkelijk uit Verona stammende d’Este familie) die het kasteel maakten tot wat het nu is. Dankzij deze mensen kan men in de ruimtes rond de binnenplaats kunstwerken van de hand van de grootste kunstenaars uit de Renaissance periode aanschouwen.

Het Castello Sforzesco is tussen 1890 en 1905 door Luca Beltrami gerestaureerd.

Civici Musei Castello Sforzesco

De museumpjes rond deze grote binnenplaats staan gezamenlijk bekend als de Civici Musei Castello Sforzesco. Ze omvatten o.a. de Pinacotheek en het Museo d’Arte Antica. Ook is Michelangelo’s beroemde, hoewel onvoltooide, Rondanini Pietà er te zien.

Praktische Informatie Gemeentemusea Castello Sforzesco

De musea zijn van 09.00 tot 17.30 geopend. Maandag gesloten. 1 Januari, Paasmaandag, 1 Mei gesloten. Reserveringen: +39 02 88463703 .

Torre Falconiera en Torre Castellana

De Torre Castellana en de Torre Falconiera zijn de twee vierkante torens aan de noord-westelijke en noord-oostelijke kant van het kasteel. De Torre Castellana was oorspronkelijk het kwartier van de soldaten en kan vanuit de Rocchetta betreden worden. De ingang van de Torre Falconiera is aan het Corte Ducale. De grote zaal op de begane grond corrispondeert met de bruiloftskamer van Ludovico il Moro en Beatrice D’Este. Deze door Leonardo da Vinci versierde Sala delle Asse maakt nu deel uit van het Museo di Arte Antica. De naam van de toren wordt verklaard doordat men hier de valken die men voor de jacht gebruikte hield.

Castello Sforzesco, Milaan

Sant’Ambrogio Basiliek Milaan

De Sant’Ambrogio Basiliek bevindt zich in het zuid-oostelijke deel van het centrum van Milaan en wordt beschouwd als de op één na belangrijkste kerk van de stad. De in de 4e eeuw opgetrokken basiliek is gewijd aan de schutsheilige van Milaan.

Sant’Ambrogio Basiliek Milaan

Adres, Openingstijden en Toegangsprijs

Het adres van de Basiliek van Sint-Ambrosius is Piazza Sant’Ambrogio 15 – 20123 Milaan (tel. +39 0286450895). Metro: Sant’Ambrogio (lijn MM2). Bus: 50, 58, 94. Openingstijden: Van 10.00 tot 18.00 uur (zondag van 15.00 tot 17.00 uur). Toegangsprijs: De basiliek is gratis. De Cappella di San Vittore in Ciel d’Oro kan men tegen betaling (prijs onbekend) bezoeken. Gehandicapten: Volledig toegangelijk.

Speciale Gebeurtenissen

Een jaarlijks evenement is de Fiera degli Oh bej! Oh bej!, een vlooienmarkt die van 7 December tot de op deze datum volgende zondag gehouden wordt.

Geschiedenis

Sant'Ambrogio Basiliek Milaan
San Vittore in Ciel d’Oro Kapel

De oorspronkelijk basiliek werd in het jaar 379 gebouwd op de plek waar de Heiligen Gervasio en Protasio begraven waren. De bisschop van Milaan, Ambrosius, wilde er de stoffelijke overschotten van alle martelaars onde rlate brengen. In 397, toen hij er zelf begraven werd, werd de oorspronkelijke naam, Basilica Martyrum, naar de huidige veranderd.

In de 9e en 10e eeuw liet bisschop Angilberto II het ciborium, de pastorie en de apsis toevoegen.Het mozaïek in de apsis,

Vanaf 1080 werden het schip en het atrium verbouwd. Hierna heeft er in vrijwel elke eeuw een of andere ingrijpende wijziging in de structuur van de basiliek plaatsgevonden.

Beschrijving

De façade van de kerk word gekenmerkt door twee loggia’s bovenop elkaar, die geflankeerd worden door twee klokkentorens. De linkerklokkentoren stamt uit de 12e eeuw, terwijl de campanile aan de rechterzijde drie eeuwen ouder is.

Het interieur van de basiliek wordt gekenmerkt door drie schepen met kruisgewelven die door zuilen van elkaar gescheiden worden. Langs de zijschepen bevinden zich matroneums (soort balkonnen voor vrouwen, aan de binnenkant van kerken).

Hoogtepunten Sant’Ambrogio Basiliek

San Vittorie in Ciel d’Oro Kapel

Via de 7e kapel rechts komt men in de beroemde San Vittore in Ciel d’Oro Kapel. Dit kapelletje is in de 4e eeuw door bisschop Materno gebouwd om er de stoffelijke resten van San Vittore onder te brengen. Volgens de overlevering zou Ambrosius hier ook zijn broer Satiro hebben laten begraven. Na de zaligverkalring van Satiro werd de kapel in de 5e eeuw in de basiliek geïncorporeerd.

De beroemde mozaïeken op de muren en het plafond van de kapel verbeelden de heilige Ambrosius, Gervaso, Protaso en Materno. Het portret van de schutsheilige van de stad wordt gezien als het meest realistische.

Ciborium en Gouden Altaar

Midden in de pastorie staat het ciborium, dat op vier zuilen uit de Romeinse tijd rust. Het baldakijn wordt versierd met kleurrijk pleisterwerk uit de 10e eeuw. Het Altare d’Oro staat onder het ciborium en is gemaakt van goud en zilver en bewerkt met een speciale soort scalpel die cesella genoemd wordt. De insnijdingen verbeelden de “Geschiedenis van Christus en Sant’Ambrogio” en zijn in het jaar 835 vervaardigd door Volvinio. Onder het altaar zijn de relieken van verschillende heiligen te zien.

Apsis

In de apsis bevindt zich een groot mozaïek dat deels in de 4e en deels in de 8e eeuw gemaakt is. Het verbeeldt “De Verlosser tussen de heiligen Gervasio en Protasio en twee aartsengelen”. Er zijn ook twee gebeurtenissen uit het leven van Sint-Ambrosius afgebeeld.

Meer bezienswaardigheden

Men betreedt de basiliek door het atrium, dat tussen 1088 en 1099 gebouwd is.

Het reliëf op het linkerportaal toont Sant’Ambrogio.

Het centrale portaal wordt versierd met minutieus houtsnijwerk afgewisseld door monsterachtige figuren. De versieringen zijn tussen de 8e en de 10e eeuw toegevoegd.

In de tweede travee van het middenschip staat links een zuil met een bronzen slang uit de Byzantijnse periode (10e eeuw).

In de derde travee bevindt zich de Sarcofaag van Stilicone (4e eeuw). Hierboven bevindt zich een met 11e eeuwse fragmenten gemaakte kanseel.

Het houten koor bevindt zich boven de crypte en is tussen 1469 en 1471 besneden met Gothische motieven.

In de crypte bevindt zich een zilveren urn uit 1897 met daarin de lichamen van de Heiligen Ambrosio, Gervasio en Protasio.

Kapel 1 rechts: “Kruisafneming en Heiligen” (Gaudenzio Ferrari, fresco).

Kapel 2 rechts: “Martelaarschap van San Vittore” en “Schipbreuk van San Satiro” (Tiepolo, fresco’s, oorspronkelijk in de Sacello di S. Vittore).

Kapel 6 rechts: Schilderijen en fresco’s van Lanino.

Kapel 1 links: “Christus en Engelen” (Bergognone).

De zogeheen Portico della Canonica is in 1492 gemaakt door Bramante, die hiervoor de oorspronkelijke materialen gebruikte nadat de poort in oorlogstijd beschadigd was. In 1499, na de val van Ludovico il Moro, zou hij het onvoltooid achterlaten.

De koepel wordt versierd met mozaïeken die heiligen verbeelden en uit de 5e eeuw stammen.

Achter de basiliek staat het bijbehorende klooster met twee door Bramante ontworpen kloostergangen uit 1498. Tegenwoordige zetelt de Katholieke Universiteit er.

Sant’Ambrogio Basiliek – P.za Sant’Ambrogio, Milaan