Geschiedenis Viticuso

Viticuso is één van een aantal uiterst kleine gemeenten (die allemaal op elkaar lijken) in het oostelijke, bergachtige deel van de regio Latium. Het ligt bij een oud meer dat tegen het einde van de middeleeuwen als gevolg van karst verdwenen is.

Geschiedenis Viticuso

In de oudheid was de streek rondom het huidige stadje waarschijnlijk onbevolkt. Pas toen de Graven van Venafro een groep kolonisten uit de Marsica (een deelgebied van Abruzzo) aanmoedigde erte komen wonen werd het gebied ontwikkeld. Door de vondst van een gebeeldhouwde steen met het jaar 1003 erin gebeitseld denkt men dat er al in die tijd een kerk of een militair garnizoen was.

Al snel kwam het gebied onder de heerschappij van het Cenobio (“Klooster”) van Montecassino. Nadat de streek door de Normandiërs aangevallen werd, concentreerde de Abt Gerardo de bewoners in door gewapende stadsmuren beschermde gebieden.

In de 13e eeuw creëerde de abt Bernardo Aigleryo nieuwe wetten die de verhouding tussen het klooster en de bevolking vastlegden.

Tijdens de oorlog tegen Giovanna II werd het stadje veroverd door Braccio da Montone. Later, toen de Anjou en de Aragonezen elkaar bevochten, werd het in beslag genomen door de Graaf van Trivento.

Frequente aardbevingen zorgden ervoor dat Viticuso steeds minder inwoners telde, al bleef het stadje in tegenstelling tot andere nederzettingen in de streek wel bestaan.

In de 18e eeuw volgde er een economische opleving. Nadat het inwonersaantal toegenomen was werd de belangrijkste kerk gereconstrueerd.

In de 19e eeuw liet Murat alle gemeentes in de omtrek samenvoegen. Dit werd in het begin van de 20e eeuw weer ongedaan gemaakt. In die tijd werd de streek door grote tropen struikrovers onveilig gemaakt.

Gedurende de 2e wereldoorlog werd het stadje door de geallieerden gebombardeerd. Een complete wederopbouw was noodzakelijk, maar dit gebeurde vooral buiten het historische centrum.

Het oude fort bestaat uit een centrale straat met een aantal smalle zijstraten, omringd door dikke muren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *