Kerken Calatafimi Segesta

Santissimo Crocifisso Kerk

Santissimo Crocifisso Kerk Calatafimi SegestaDe Santissimo Crocifisso Kerk in Calatafimi Segesta is tussen 1741 en 1759 geheel verbouwd en wordt tot de mooiste kerken van Sicilië gerekend. De architect Giovanni B. Amico gaf de nieuwe kerk een strikt neo-klassiek uiterlijk, al zijn er nog wel enige barokke versieringen te zien. Hoogtepunten zijn de fresco’s van de hand van Mercurio en Norrito, het marmeren Altare del Crocifisso en het vergulde sierpleisterwerk. (Adres: Via Oberdan, 1)

Chiesa Madre

Kerken Calatafimi Segesta - San Silvestro PapaDe 15e eeuwse moederkerk van Calatafimi Segesta is aan San Silvestro Papa gewijd en is een van de oudste kerken van de stad. De kerk, die uit drie schepen bestaat, is in een Renaissance stijl opgetrokken. Het vergulde sierpleisterwerk is echter barok. De grootste attractie van deze pas gerestaureerde kerk is de marmeren poliptiek bij het hoofdaltaar. Deze is tussen 1509 en 1512 door Berrettaro en Mancino vervaardigd. (Adres: Via Trieste, 2)

Chiesa del Carmine

De Chiesa del Carmine is gedurende de Normandische overheersing gebouwd en werd later bij het in 1430 gestichte Karmelietenklooster gevoegd. Opvallend is de half-ronde Byzantijnse koepel, die op hoeknissen rust. De grootste trekpleister van deze kerk was een laat-Byzantijnse “Madonna met Kind”, maar die is ondertussen naar de Chiesa Madre overgebracht. (Adres: Via Macaddino)

Chiesa del Purgatorio

De Chiesa del Purgatorio is in 1627 door de gelijknamige broederschap gesticht. Het exterieur van de kerk is buitengewoon sober. Het interieur bestaat uit een enkel schip, met een weerszijden drie zijkapellen. Volgens een inscriptie op het hoofdgestel van de apsis is deze in 1775 van versieringen voorzien. Vroeger bevond zich bij het hoofdaltaar een schildering dat de “Communie der Heiligen” verbeeldde. (Adres: Via Garibaldi)

San Francesco Kerk

De San Francesco Kerk is waarschijnlijk in de 13e eeuw gebouwd. Waarschijnlijk werd ze in 1529 door de Franciskaners aan de Broederschap van Sant’Antonio Abate overgedaan. In 1544 kwam de kerk opnieuw in Franciskaner handen. Zij lieten de kerk in 1556 vergroten door de ruimte achter het koor, met de grote half-ronde bogen, te bouwen. Halverwege de 18e eeuw werd de kerk verbouwd en werden er ook schilderijen en houten standbeelden toegevoegd. Een voorbeeld van de laatste is de “Addolorata” op het hoofdaltaar. Het Klooster dat vroeger bij de San Francesco Kerk hoorde stamt uit 1543. Het werd later tot publiek school omgebouwd en is tegenwoordig de zetel van het Museo Etno-Antropologico. (Adres: Cortile Avvocato Antonio Colombo)

San Giuliano Kerk

De 16e eeuwse San Giuliano Kerk was oorspronkelijk veel kleiner dan de huidige versie. In de 17e eeuw was het de zetel van de Confraternita dei Morti (“Broederschap der Doden”). De uitbreiding vond in 1676 plaats. Na in het begin van de 19e eeuw gerestaureerd te zijn werd de kerk zwaar beschadigd bij de aardbeving van 1968. In 1979 werd ze opnieuw geopend. De façade wordt door met heilige motieven bewerkte ruiten. (Adres: Piazza Cangemi)

San Michele Kerk

De belangrijkste bezienswaardigheden in de San Michele Kerk zijn een kruisbeeld uit de 15e eeuw, een wijwatervat uit de 16e eeuw en een houten “Santa Lucia” uit dezelfde periode. De “San Michele” stamt uit 1499. (Adres: Piazza Plebiscito)

Sant’Isidoro Kerk

De stichting van de Sant’Isidoro Kerk vond in 1626 plaats. Deze kerk is gewijd aan de patroonheilige van de stad. In 1672 nam de Broederschap van Maria SS. degli Agonizzanti haar intrek in het gebouw. De huidige façade, met een reliëf van Sant’Isidoro in de architraaf, is het resultaat van een restauratie in 1944. Sinds de aardbeving van 1968 is de Sant’Isidoro Kerk niet meer toegankelijk.

Chiesa Maria Santissima Immacolata

De Santa Maria Santissima Immacolata Kerk wordt door de inwoners, aangezien het de laatst gebouwde grote kerk in de stad is, meestal Chiesa Nuova genoemd. Deze “Nieuwe Kerk” is in 1779 gesticht. Het rusthuis voor bejaarde geestelijken dat ernaast gebouwd had moeten worden is nooit verwezenlijkt. De inwijding vond pas in 1852 plaats. Na de aardbeving van 1968 werd de kerk pas tien jaar later opnieuw opengesteld. Ze bestaat uit een enkel schip en is eenvoudig versierd. (Adres: Via Fratelli Bandiera)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

RSS
Follow by Email