Stadsmuur Lucca

In de loop der eeuwen zijn er vier verschillende stadsmuren rond Lucca gebouwd. De eerste was van Romeinse makelij, de laatste werd halverwege de 17e eeuw voltooid.  De huidige muur is zo breed dat er op de bolwerken zelfs enige parkjes aangelegd zijn. Er zijn zes stadspoorten in de muur.

Stadsmuur Lucca

Geschiedenis

Stadsmuren Lucca
De stadsmuur is zo breed dat er op sommige plekken een park aangelegd is.

De ongeveer 12 meter hoge stadsmuren van Lucca zijn in vier verschillende periodes opgetrokken. De allereerste muren zijn in de Romeinse tijd gebouwd. Van deze muur is echter vrijwel meer te zien.

De eerste middeleeuwse murenring werd tussen de 11e en de 12e eeuw gebouwd. Tussen het einde van de 14e en het begin van de 15e eeuw werd een tweede middeleeuwse ring opgetrokken.

De laatste muren werden tussen 1545 en 1650 gebouwd. In die tijd was men in Lucca bevreesd voor de Florentijnse expansiedrift. Deze meest recente verdedigingswerken tonen een meer geavanceerde militaire kennis. Van de vele architekten die hieraan werkten was Vincenzo Civitali de enige die zelf uit Lucca kwam. Deze muur volgde gedeeltelijk het traject van de middeleeuwse verdedigingsring.

Bolwerken

De hele muur is meer dan vier kilometer lang. Hij bestaat uit elf bastions die door brede wallen met elkaar verbonden worden. De bolwerken zijn zo geplaatst dat de bastions aan weerszijden zichtbaar waren. Ze zijn niet allemaal op dezelfde wijze gebouwd. De torens die tussen 1516 en 1522 op de hoeken van de middeleeuwse muur geplaatst zijn zijn geïncorporeerd in de meest recente muur.

Het oudste bastion heet Baluardo di San Frediano en is het enige rechthoekige bastion. Latere bastions waren rond of vierkant en sprongen uit de muren uit, waardoor ze makkelijker te verdedigen waren. Op ieder bastion stond (en staat nog steeds) een klein wachthuisje. Binnen de constructies waren grote ruimtes voor de paarden, de soldaten en de munitie. De bastions zowel als de stadsmuren waren bekleed met in lokale ovens gefrabiceerde bakstenen.

Aan de buitenzijde van de muren is een borstwering.  Aan de binnenzijde is een glooing die kunstmatig gecreëerd is door grote hoeveelheden aarde samen te drukken. Rondom de muren bevond zich een grote, onbebouwde, door sloten doorkruiste lap grond.

Verdediging

De muren werden verdedigd met veldslangen (een soort voorloper van de musket, waarmee ver geschoten kon worden), kanonnen waarmee metalen kogels afgeschoten werden en andere wapens die stenen projektielen gebruikten. Zowel de bronzen kanonnen als het buskruit werden in fabrieken in de stad zelf gemaakt. De 124 kanonnen werden overigens nooit ter verdediging van de stad gebruikt, aagezien ze door de Oostenrijkers meegenomen werden na schermutselingen met het Franse leger.

De muren bewezen hun waarde wel in 1812, toen de Serchio overstroomde, de poorten hermetisch afgesloten werden en de stad op deze wijze de ramp ongeschonden overleefde.

Het vreemde is dat de stad in de loop der geschiedenis nooit aangevallen is.

Moderne tijd

Na het Congres van Wenen kwam het nieuwe Hertogdom Lucca in handen van hertogin Maria Luisa Bourbon van Parma. Deze liet in 1818 een deel van de muren door de architect Lorenzo Nottolini tot groen gebied omvormen.

In 1820 werd de Botanische Tuin ingericht.

In 1840 werd op het Santa Maria Bastion het Caffè delle Mura gebouwd, dat later weggehaald maar in 1885 weer opgebouwd werd.

In 1866 werden de muren, die ondertussen eigendom geworden waren van het net gevormde koninkrijk Italië, door de gemeente Lucca gekocht. Tegenwoordig is de hele stadsmuur met onder andere paardenkastanjes, platanen, populieren, lindebomen en steeneiken begroeid

Lucca – Stadsmuren

RSS
Follow by Email