Villa Adriana Tivoli

Villa Adriana Tivoli - Tempel van Venus

Van alle villa’s die in de loop der eeuwen rond Rome gebouwd zijn is de Villa Adriana in Tivoli een van de beroemdste. Keizer Adrianus liet de villa aanleggen om er reproducties te laten bouwen van de vele mooie monumenten die hij op zijn eigen reizen gezien had. De door UNESCO tot Werelderfgoed uitgeroepen Villa bevindt zich ongeveer zes kilometer buiten het historische centrum van Tivoli zelf.

Adres, openingstijden en toegangsprijs

Het adres van de Villa Adriana is Largo Marguerite Yourcenar, 1 – 00019 Tivoli. Tel. +39 0774 530203 or 0774 382733 (kassa). Vanuit het centrum van Rome neemt U metro lijn B naar de Ponte Mammolo halte en dan een Cotral bus naar Tivoli. U vraagt de chauffeur waar U uit moet stappen. Vanaf dit punt kunt U lopen (ongeveer een kilometer) of een andere bus nemen. Openingstijden: Elke dag (inclusie maandag) van 09.00 uur tot 30 minuten voor zonsondergang. Gesloten: 1 Januari, 1 Mei, 25 December. Toegangsprijs: 10 Euro; EU inwoners 18 tot 25 jaar oud: 4 Euro; EU inwoners 0-17 jaar oud: gratis. Bij speciale gebeurtenissen kan er een toeslag van 3 Euro zijn. Een combi-ticket met het Ercole Vincitore Sanctuarium is 12 Euro.

De Villa Adriana heeft twee museums, een binnen en een buiten de gronden, bij de parkeerplaats. Het tweede beschikt over een bezoekerscentrum.

(NB: Tijdens de Covid-crisis kunnen de openingstijden anders zijn dan de aangegevene.)

Villa Adriana Tivoli

De Villa Adriana is in opdracht van Keizer Adrianus gebouwd en is bijna een op zichzelf staande stad. Er zijn tempels, baden, meertjes en fonteinen, alsook een enorm doolhof en een ondergronds gangennetwerk.

De Keizer zelf overzag de constructie, die duurde van 118 tot 138 na Christus. Het is een van de best bewaard gebleven voorbeelden van antieke Romeinse architectuur.

Adrianus was een bereisd man en hij gebruikte zijn villa om er de architectonische wonderen na te bootsen die hij tijdens zijn reizen door de oostelijke provincies had gezien. Hij maakte zelfs een kopie van de hel, al is niet duidelijk waar hij zijn inspiratie hiervoor vandaan haalde.

De tuinen werden opgeluisterd met standbeelden die tussen de kanalen, fonteinen, baden en theaters geplaatst zijn. Verschillende van deze beelden zijn nu in Romeinse museums te bewonderen. Andere werden gestolen, net als eigenlijk alles dat van marmer gemaakt was.

Na de dood van de keizer kwam de villa in handen van zijn opvolgers, die het lieten restaureren en verder verfraaiien.

De eerste die kunstwerken uit de villa liet stelen was Keizer Constantijn, die in de 4e eeuw een groot aantal objecten naar Constantinopel bracht. Later zouden de barbaren een deel van het complex verwoesten en gedurende de middeleeeuwen waren het de inwoners van Tivoli zelf die de villa plunderden om de materialen opnieuw te gebruiken voor hun eigen bouwwerken.

Veel Renaissance kunstenaars bezochten de villa voor inspiratie. Vaak lieten ze hun handtekeningen op de muren van de gebouwen achter.

Pas in de 19e eeuw begon men met georganizeerde opgravingen.

Hoogtepunten Villa Adriana Tivoli

Rond de Pecile

Villa Adriana Tivoli - Antinoeon
Antinoeon

Het schaalmodel bij de ingang geeft aan hoe de Villa Adriana er in de 2e eeuw min of meer uit moet hebben gezien.

De Pecile begint bij de ingang en is een reproductie van de door de keizer bewonderde Atheense Poikile. Deze enorme portico had een centrale tuin met een kuip in het midden en werd gebruikt voor lange wandelingen in de villa. Enkel de noordelijke muur staat nog overeind.

Vanaf de noordoosthoek van de Pecile komt men bij de Hal der Filosofen (Sala dei Filosofi), die waarschijnlijk als bibliotheek dienst deed.

De Villa dell’Isola (or Teatro Marittimo) is een rond gebouw met een door zuilen begrensde portico. De Villa staat op een klein eiland in een kanaal. Men neemt aan dat de keizer zich hier aan zijn hobby’s (schilderen, poësie en muziek) wijdde.

Het gebouw ten zuiden van het Teatro Marittimo is de Eliocamino. Dit bestaat uit een aantal kamers met kuipen koud en lauw water en een grote ronde kamer met een kuip vol heet water. Onder de vloer van deze laatste ruimte was een verwarmingssysteem. De kuio werd waarschijnlijk voor stoom- of modderbaden gebruikt.

De binnenplaats ten oosten van de Pecile was een nymphaeum. Achter de gebouwen rond deze binnenplaats zijn twee badcomplexen die de Piccole en de Grandi Terme genoemd worden. Deze goed bewaard gebeleven gebouwen zijn voorzien van een gymzaal, kleedkamers en heet- en koudwaterbaden.

Canopo

De Canopo is in een langgerekte, smalle kunstmatig aangelegde vallei gebouwd en is een reconstructie van de Egyptische stad van die naam. Midden in de vallei staan een aantal zuilen rond een grote kuip. Het half-ronde gebouw aan het einde is de beroemde Tempel van Serapide, die met Egyptische standbeelden versierd is. Er staan ook een aantal standbeelden die Antinoo, de onder mysterieuze omstandigheden in Egypte verdronken favoriete jongen van de keizer.

keizerlijk paleis

Vanaf de Canopo loopt men langs de Pretorio en de Caserma dei Vigili naar het Keizerlijk Paleis. De belangrijkste constructies die dit paeis vormen zijn het Piazza d’Oro, de Atrio Dorico, de Peristilio di Palazzo en de Cortile delle Biblioteche.

Het ;Piazza d’Oro (“Gouden Plein”) bestaat uit een grote binnenplaats die door een portico omlijst wordt en een aantal kamers rond een grote achthoekige hal. Deze werd gedurende de zomer waarschijnlijk als eetzaal gebruikt.

Het “Dorische Atrium” is een grote room, waar waarschijnlijk een dubbele portico omheen gebouwd was. De naam komt van de Dorische zuilen en kapitelen waar de architraaf op rust.

De zuilengalerij voert naar de Binnenplaats van de Bibliotheken, die door een portico met Gotische zuilen omlijst wordt. Een zijde van de binnenplaats wordt geflankeerd door een aantal gastenkamers, die Hospitalia genoemd worden. De achterkant wordt in beslag genomen door twee zalen waarvan men denkt dat ze een Griekse en een Latijse bibliotheek bevatten.

Vanuit deze bibliotheken komt men bij ht Paviljoen en het Terrazza di Tempe. Dit is een imitatie van de Valle di Tempe in Thessalia en bestaat uit een terras dat over de vallei uitkijkt.

Via een pad door een klein bos komt men bij het Casino Fede, dat in de 18e eeuw op een nymphaeum gebouwd is. Aan het einde bevindt zich een theater met ruimte voor ten hoogste 500 mensen, dat voor privé-gebruik van de keizer bedoeld was.

Largo Marguerite Yourcenar, 1 – 00019 Tivoli

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

RSS
Follow by Email